,,ოჯახის ინტერესებიდან გამომდინარე, ამ პოსტის გამოქვეყნებას არ ვგეგმავდი, თუმცა ეკლესიის შეურაცხყოფისა და ზუგდიდისა და ცაიშის მიტროპოლიტ გერასიმეს წინააღმდეგ აგორებული ცილისმწამებლური კამპანიის ფონზე, სამწუხაროდ, იძულებული ვარ, სიმართლე გავასაჯაროო.
მეუფე გერასიმეს საეკლესიო მოღვაწეობასა და მის თავდადებას როგორც ეკლესიის, ისე თითოეული მრევლისა და ერის მიმართ წლებია ვიცნობ. შესაბამისად, იმის მტკიცება, თითქოს ეპარქიამ ოჯახს ტაძარში მიცვალებულის დასვენებაზე უარი მისი მამის უკრაინაში საომარ მოქმედებებში მონაწილეობის გამო უთხრა, არის ისეთი სიცრუე და იმდენად ბინძური კამპანიის ნაწილი რომ სიტყვა ვერ მოვიძიე, ისეთია სახელიც რომ არ აქვს …
ერთ რამეში ვეთანხმები ცილისმწამებლური სცენარის ავტორებს — ტაძარში დასვენების უარის თქმის მიზეზი მართლაც ომი იყო, ოღონდ არა რუსეთ-უკრაინის, არამედ ის ქიმიურ-ბიოლოგიური ომი, რომელიც დედამ მუცლადმყოფი საკუთარი უმწეო შვილის წინააღმდეგ დაგეგმა და რომელსაც საწუხაროდ შვილთან ერთად თავადაც ემსხვერპლა.
გარდაცვალების უშუალო სამედიცინო მიზეზი გახდა სეფსისი, რომელიც ორი თვის ნაყოფის მოშლის მიზნით მიღებულმა მედიკამენტებმა გამოიწვია.(ეს არის ერის თანამედროვე თვითგენოციდი და ის მძიმე გამოწვევა, რაც საქართველოს სულიერად და ყოფიერად ანადგურებს. ამ საზარელი მოვლენის შეჩერება და აღკვეთა ჩვენი ეროვნული პასუხისმგებლობაა)
ასეთ ვითარებაში მიცვალებულის ტაძარში დასვენება ეკლესიის მხრიდან უმძიმესი ცოდვის შეწყნარებას ნიშნავს, რაც პრინციპულად დაუშვებელია.
ცილისმწამებლური ინფორმაციის გავრცელება, ფაქტების დამახინჯება და ეკლესიის უსამართლო დადანაშაულება აზიანებს როგორც გარდაცვლილის ოჯახს, ისე მთელ საზოგადოებას.
სიმართლის დამალვის ან შეცვლის მცდელობა ამაოა, რამეთუ რეალური მიზეზი ადრე თუ გვიან მაინც ყველასთვის ცნობილი გახდება.
ორი სიცოცხლის — ქართველი დედისა და მისი უშობელი ჩვილის, ასეთი ტრაგიკული სახით, როგორც სულიერად, ისე ფიზიკურად განადგურება არავისთვისაა საამაყო. ღმერთის მორწმუნე, სინდისიერი და ზნესრული ადამიანი ამ მძიმე მოვლენას დუმილითა და ღვთის შიშით შეხვდებოდა და არა იმ გაქვეყნებული აჟიოტაჟითა და სპეკულაციებით, რაც ამ ამბავს მოაყოლეს.
P.S.
ეკლესიას არათუ უკრაინაში მიმდინარე ომში მონაწილე მებრძოლის შვილისთვის, არამედ თავად უკრაინის მხარეს დაღუპული ქართველი მეომრებისთვისაც კი არასოდეს უთქვამს უარი ტაძარში დასვენებასა და წესის აგებაზე”, – წერს გეწაძე.
