ეს, რა თქმა უნდა, არ ნიშნავს, რომ ბიძინა ყოველთვის და ყველასთან ასე იქცევა.სრულიად სხვანაირია,როდესაც შეხვედრას რამდენიმე ადამიანი ესწრება. ასეთ დროს ის მაქსიმალურად მობილიზებული და, შეიძლება ითქვას, „ოფიციალური“ ხდება. არავის აპატიებს თუნდაც მცირე შეცდომას, „სიტყვის გაქცევას“, მისი აზრით, ბრიყვული მოსაზრების გამოთქმას და საკმაოდ მწვავედ, შეიძლება ითქვას, უხეშად რეაგირებს. თუმცა, სიტყვიერი „ალიყურის“ ზოგჯერ საკმარისზე დიდი დოზით გაწვნის შემდეგ, მისი „აგრესიის“ ობიექტს ისევ აწყნარებს და ეფერება. „მათრახის და თაფლაკვერას“ პოლიტიკის წარმოება ურთიერთობებში მისი საფირმო ნიშანია, რომლის დემონსტრირებაც არა ერთხელ მოუხდენია ჩემი თანდასწრებით. თუმცა ობიექტურობისთვის აქვე უნდა ითქვას, რომ პირად ურთიერთობაში ჩვენ შორის ასეთ დამოკიდებულებას ადგილი არ ჰქონია.
დავბრუნდეთ ბიძინას კაბინეტში ჩვენს პირველ შეხვედრაზე…მაქსიმალურად კომპაქტურად მომიყვა ქვეყანაში მიმდინარე პროცესების მიმართ კრიტიკული დამოკიდებულების შესახებ. მითხრა, რომ ასე გაგრძელება აღარ შეიძლებოდა და ამიტომ გადაწყვიტა, პირადად ჩაერთოს პოლიტიკურ პროცესში. მითხრა, რომ ეს გადაწყვეტილება ერთ დღეში არ მიუღია და რომ უკვე რამდენიმე წელია შეწყვიტა ყოველგვარი ურთიერთობა ხელისუფლებასთან. ჰქონდა იმედი, რომ რაღაც შეიცვლებოდა, მაგრამ, რადგან ვეღარ ხედავს ამის სხვა პოლიტიკურ რესურსს, გადაწყვიტა, თვითონ იკისროს ეს მისია – გააერთიანოს და სათავეში ჩაუდგეს „რეალურ ოპოზიციას“, შექმნას დიდი კოალიცია და მიიღოს მონაწილეობა 2012 წლის არჩევნებში.
მე გულწრფელად მივესალმე მის გადაწყვეტილებას და ვუთხარი, რომ მისი პოლიტიკაში გამოჩენა უმნიშვნელოვანესი, შეიძლება ერთადერთი შანსი იყოს ქვეყანაში სასიცოცხლოდ აუცილებელი ცვლილებების დასაწყებად. შემდეგ მომიყვა იმის შესახებ, თუ როგორ ემზადებოდა ბოლო პერიოდში ამ ნაბიჯის გადასადგმელად. მომიყვა, როგორც მას თავად უყვარს გამოთქმა, ე.წ. „ტრიუკების“ შესახებ, რომლებსაც მიმართა ამ პერიოდში ხელისუფლებისთვის გზის ასაბნევად…აქვე გეტყვით, რომ შესაძლოა, „ტრიუკების“ აღწერა თქვენთვის საინტერესო იყოს, შესაძლოა, ჩემი თხრობის დროს გიჩნდებათ ერთგვარი უკმარისობის გრძნობა – თითქოს რაღაცას ბოლომდე არ ვამბობ, არ ვასახელებ კონკრეტულ სახელებსა და გვარებს… ვიღაც იფიქრებს, რომ ზოგიერთ დეტალზე და პიროვნებაზე საუბარს იმიტომ ვარიდებ თავს, რომ ან დაპირისპირებას ვერიდები, ან რაიმე სხვა კონიუნქტურული მოსაზრებით ვაკეთებ ამას. მინდა გითხრათ – სინამდვილეში მიზეზი სულ სხვაა. ჩემთვის გასაგებია მკითხველის ცნობისმოყვარეობა. ეს ადამიანურად. მაგრამ მიმაჩნია, რომ ამ მიმართულებით თუ წავალთ, საბოლოო ჯამში, ავცდებით იმ მიზანს, რომელმაც გადამაწყვეტინა ამ წიგნის დაწერა და რომელიც ჩვენი ქვეყნის უახლეს ისტორიაში ამა თუ იმ პიროვნების როლს ეხება. შესაბამისად, ვყვები მხოლოდ იმ ისტორიებს და იმ დოზით, რამდენადაც მნიშვნელოვნად მიმაჩნია ისინი პოლიტიკურ პროცესში და მათი გავლენა მოვლენების განვითარებაზე. შესაბამისად, ვფიქრობ, რომ იმ საკითხებზე საუბარი, რომლებიც მხოლოდ ირიბად ეხება ძირითად მიზანს, არათუ არ დაგვაახლოებს სწორი დიაგნოზის დასმასთან, არამედ ყურადღებას გაგვიფანტავს და გარკვეულ „სიყვითლეს“ შესძენს მონათხრობს…
ბიძინამ მითხრა,რომ ბოლო სამი თვე ინტენსიურად უყურებს ტელევიზორს, რათა გააკეთოს არჩევანი, თუ ვისთან და რა ფორმით შეიძლება თანამშრომლობა, რას წარმოადგენს ესა თუ ის პოლიტიკური ძალა, პიროვნება, თუ მედიასაშუალება. ჩამოუყალიბდა გარკვეული წარმოდგენა ყველაზე და ყველაფერზე და მას გამიზიარებს. დაასრულა იმით, რომ მე გამომარჩია და აქვს სურვილი, ერთად დავიწყოთ ეს საქმე…პრინციპში, შეხვედრაზე რომ მივდიოდი, რაღაც ტიპის თანამშრომლობის შემოთავაზებას ველოდი. პასუხიც წინასწარ მქონდა მომზადებული – უარი უნდა მეთქვა, რადგან იმ დროისათვის სავსებით კმაყოფილი ვიყავი ჩემი საქმიანობით, მქონდა შორს მიმავალი გეგმები და არ ვაპირებდი მათ მიტოვებას. თუმცა, ვერ წარმომედგინა, რომ ასეთი მკვეთრი და მკაფიო საუბარი გვექნებოდა. ჩვენი საუბრის შედეგად გამიჩნდა განცდა, რომ უბრალოდ გატრიალება და წასვლა არ იქნებოდა სწორი.
იმ მომენტში მასში იმდენი ძალა, ენთუზიაზმი და, რაც მთავარია, ქვეყნისთვის უანგარო, გულწრფელი თავდადება დავინახე, რომ მეუხერხულა კიდეც მშრალი უარით შემოფარგვლა. ამ ვითარებაში ჩემი უარი უკვე ნიშნავდა იმას, რომ მე, ადამიანმა, რომელმაც წლები შევალიე უკეთესი მომავლისათვის რეჟიმთან ბრძოლას, კაპიტულაცია გამოვაცხადე ზუსტად მაშინ, როდესაც ამისათვის რეალური ბრძოლის დრო დადგა. ამიტომ, ჩემი პასუხი გახლდათ, რომ არ ვიყავი პოლიტიკოსი და ამიტომ პოლიტიკურ პროცესში პირდაპირ ვერ ჩავერთვებოდი, მაგრამ ყველანაირად დავეხმარებოდი და ხელს შევუწყობდი მას გარედან, როგორც კოალიციის ჩამოყალიბების საქმეში, ასევე შემდგომი პოლიტიკური პროცესის მართვაში სხვადასხვა ფორმით, იქნებოდა უბრალოდ რჩევები თუ პერსონალური და საზოგადოებრივი მხარდაჭერა. ასევე გულწრფელად მოვუყევი ჩემი პირადი მიზეზების შესახებ. ვუთხარი, რომ ვთანამშრომლობდი ერთ-ერთ საერთაშორისო კომპანიასთან, რომლის ხელმძღვანელი ჩემი მეგობარია და რომ ჩემი პოლიტიკაში წასვლის შემთხვევაში, არსებულ ვითარებაში, მას შეიძლება შეექმნას სერიოზული პრობლემები. ამას კი მე ვერაფრით ვერ დავუშვებ-მეთქი.
არ უკამათია, არც გადარწმუნება უცდია. პირიქით, მითხრა, რომ ძალიან აფასებს ჩემს ამ თვისებას, რომ კარგად იცის ჩემი დამოკიდებულების შესახებ ბადრის ოჯახთან, ისიც იცის, თუ როგორ ვუერთგულე მათ ბოლომდე, მიუხედავად დიდი პრობლემებისა, და ესეც იყო ერთ-ერთი მიზეზი, თუ რატომ გააკეთა პირველი არჩევანი ჩემზე…
ცოტა ხანს ბადრიზე ვისაუბრეთ. მითხრა, რომ მათ საკმაოდ კარგი ურთიერთობა ჰქონდათ. მომიყვა, თუ როგორ შესთავაზა ბადრიმ 2007 წელს პოლიტიკურ პროცეში მასთან ერთად მონაწილეობა და როგორ უთხრა მაშინ ამ შეთავაზებაზე უარი. ბევრი არაფერი უთქვამს უარის მოტივებზე და, ბუნებრივია, არც მე დამისვამს ზედმეტი კითხვები. მე მაშინაც ვხვდებოდი და ახლა, ბიძინასთან ურთიერთობის დიდი გამოცდილების ფონზე, თითქმის დარწმუნებული ვარ, რომ ორ უმდიდრეს ადამიანს შორის დამოკიდებულება არასოდეს ყოფილა მარტივი და მისი დახასიათება, როგორც ან ცალსახად კარგის, ან ცალსახად ცუდის, ურთულესი თემის არასწორად გამარტივება იქნებოდა.ამის შემდეგ, მეუბნება, რომ ის 12 ოქტომბერს აპირებს გამოაქვეყნოს წერილი, რომელიც აბსოლუტურად გასაიდუმლოებულ ვითარებაში დაწერა და ამ პროცესში მხოლოდ მეუღლე ეხმარებოდა; წერილის ტექსტი მათ გარდა არავის წაუკითხავს; ახლა აქვს სურვილი, რომ მე წავიკითხო და გავუზიარო ჩემი აზრი მის შესახებ. აიღო მაგიდაზე აკურატულად დაწყობილი ფურცლები და მომაწოდა…წერილი.
წყარო: kvirispalitra
