18 წლის დაკარგული ახალგაზრდა ბიჭის, ზუკა გულაროვის ოჯახი ისევ ახალ განცხადებას აქვეყნებს და საზოგადოებას შვილის პოვნაში დახმარებას სთხოვს. ბიჭი 2025 წლის, 12 დეკემბერს გამთენიას კასპში, საკუთარი სახლიდან გავიდა და მას შემდეგ მის კვალს ვერსად მიაგნეს. სამძებრო სამუშაოები სამართალდამცავებმა ყველგან ჩაატარეს, კასპის მიმდებარედ და ტყის მასივშიც დიდხანს მიდიოდა მისი ძებნა, მაგრამ კვალს ვერსად მიაგნეს. დაკარგული გულაროვის ოჯახს არ აქვს მთავარ კითხვაზე პასუხი, თუ სად გაუჩინარდა 8 თვის წინ მათი შვილი.
ჩვენ ზუკას დედას, ხათუნა დუდაურს დავუკავშირდით:
– ზუკა 2025 წლის 12 დეკემბერს, ღამით, კასპიდან, სახლიდან საკუთარი ნებით გავიდა და მას შემდეგ მისი კვალი არსად ჩანს. უკვე 8 თვეა მის მოსაძებნად ყველანაირ გზას ვიყენებთ. ვეძებთ მთელი საქართველოს მასშტაბით აღმოსავლეთ საქართველოშიც და დასავლეთ საქართველოშიც, ვეძებთ ეკლესია-მონასტრებში და სხვადასხვა ადგილას, სადაც შეიძლება ზუკა იმყოფებოდეს, თუმცა ამ დრომდე მისი პოვნა ვერ მოხერხდა. 8 თვე გავიდა და ზუკას ძებნა არც ერთი დღე არ შეწყვეტილა. დღემდე არ ვიცით, სად არის ჩემი ზუკა და როგორ მდგომარეობაშია. ისევ განვაახლე სოციალურ ქსელში განცხადება, შეიძლება ვინმემ სადმე ნახა, სადმე შეხვდა ან რაიმე ინფორმაცია აქვს, რაც მის პოვნაში დაგვეხმარება. ყველას ვთხოვ, თუნდაც ერთი შეხედვით უმნიშვნელო ინფორმაციაც შეიძლება ძალიან მნიშვნელოვანი აღმოჩნდეს ჩვენთვის და მოგვაწოდონ ყველანაირი ინფორმაცია.
– ღამით გაიპარა ზუკა სახლიდან?
– 12 რიცხვი რომ თენდებოდა დაახლოებით ღამის 2 საათზეა გაპარული და წასული. უწესიერესი ბავშვია. წიგნები უყვარდა ძალიან, ტყეში და მთაში მარტო გასვლა მოსწონდა და ასეთ რამეებზე საუბრობდა, ამიტომ ვფიქრობ, რომ ჩემი შვილი სადმე არის და ცოცხალია. ჯოჯოხეთს გავდივართ, სიახლე არაფერი არ არის, საერთოდ არაფერი ხელჩასაჭიდი ამ დრომდე არ გვაქვს. საერთოდ ვერაფერი გავიგეთ. სიახლე სამწუხაროდ არ მაქვს. ბავშვს ყველგან, მთელი საქართველოს მასშტაბით ვეძებთ, როგორც ინტერნეტით, ისე ფიზიკურადაც დავდივართ ყველგან. არ ვიცი სად მოვძებნო. გუშინ განვაახლე ეს პოსტი იქნებ ვინმემ ნახოს, ან ვინმემ მოკრა თვალი. უკვე არ ვიცი რა ვთქვა.
– ამდენი ხნის მერე რაიმე ვერსია გაქვთ?
– მეც აღარ ვიცი რა ვიფიქრო. რა ხდება საერთოდ დღეს საქართველოში, ამდენი ადამიანია დაკარგული. ჩვენ ცოტა სხვა მდგომარეობა გვაქვს. ზუკა თავისი ნებით არის წასული სახლიდან, არადა არანაირი პრობლემა ბავშვს არ ჰქონდა. თვითონ სახლში, საახლობლოშიც ბავშვი კარგად გრძნობდა თავს, არანაირი პრობლემა არ ჰქონია. სრულიად დალაგებული ცხოვრება ჰქონდა. სუფთა წარსულიც, უბრალოდ ბავშვს ჰქონდა თავისი სამყარო, ძალიან განვითარებული, ძალიან ნაკითხი, უნიჭიერესი ბავშვია. არ ვიცი რა ვთქვა, დედა რომ ინატრებს, ისეთი გამორჩეული შვილია ზუკა. ვერავის ვერც ხელს ვერ დავადებ, იმიტომ რომ ზუკას არ ჰყავდა არც მტერი, არც რამე უსიამოვნებებთან არ გვაქვს საქმე. უბრალოდ ზუკა თავისი ნებით ადგა და სახლიდან გაიპარა. როგორც ჩანს, დაგეგმილი ჰქონდა ბავშვს, ისეთ რაღაცას იტყოდა, მე და ჩემს მეუღლეს გვიკვირდა. თავისუფლება საერთოდ იცით რა არისო? ალბათ ამას გულისხმობდა ამ თავისუფლებაში.
გულჩათხრობილი ბავშვიც არ იყო, ძალიან ჩაკეტილი, რომ ამას დავაბრალო. ცოტა სხვანაირად მსჯელობდა, ძალიან უყვარდა კითხვა, წიგნებს კი კითხულობდა ბევრს და ამას ვფიქრობდი. ჯერ მარტო სამ ენას ფლობს, სულ თავისი ნიჭით, მეცადინეობით მიაღწია ყველაფერს. პირველი კურსის სტუდენტია ჯავახიშვილის უნივერსიტეტში, ჩააბარა შარშან, თავისი ჭკუით, გონებით. არ მიტარებია რეპეტიტორებთან საერთოდ. არ ვიცი, არაფერი ხელჩასაჭიდი დღემდე არ გვაქვს. მე ვარ დედა და მე რომ არ მაქვს ხელჩასაჭიდი, სხვას ვის უნდა ჰქონდეს. ჩემი გული არ გრძნობს ცუდს და ამიტომ ვფიქრობ, რომ ჩემი შვილი ცოცხალია. არც ცუდს არ ჩაიდენდა, თავს არ მოიკლავდა.
– ამდენი ხანი ასე დაგემალებოდათ?
– არ ვიცი რა ვთქვა. არც ის ვიცი საით ვეძებო, სად წავიდე, რომელ მხარეს ვეძებო იმიტომ რომ სულ გადაჩხრეკილია ყველაფერი. სულ მოძიებულია ძალიან გვერდში დამიდგა თავიდანვე შინაგან საქმეთა სამინისტრო, ყველგან ეძებდნენ, ვერსად ვერანაირი კვალი კვალი ვერ ნახეს. ოფიციალურად ძებნა შეჩერდა, მაგრამ ჩვენ მაინც არ გავჩერებულვართ. ყველგან ვეძებთ. მე რა გამაჩერებს. ტურებით დავდივარ სხვადასხვა კუთხეების ეკლესია მონასტრებში, მთელი საქართველოს მასშტაბით, იქნებ სადმე იყოს ჩემი შვილი. ახლახან კახეთშიც ვიყავი, მოვიარე სულ ეკლესია მონასტრები. უკვე ესეც არ ვიცი სად წავიდე. არანაირი ვერსია არ გამაჩნია სად გაქრა ბავშვი ასე უგზო-უკვალოდ.
იქნებ ვინმე მეცხვარეს შეხვდა და მთაში წაიყვანა. რას აღარ ვფიქრობთ მე და ჩემი მეუღლე. მეგობრები არ ჰყავდა ზუკას, უბრალოდ საახლობლო, საბიძაშვილო, თავისი ნათლია და ნათლული, ამათთან ჰქონდა ურთიერთობა. ყველა იყო ჩაბმული მის მოძებნაში და ამ დრომდე არანაირი შედეგი არ გვაქვს. რომ გახდა სტუდენტი, ვკითხე დედა, ვინმე ძმაკაცები ხომ არ გაიჩინე-თქო, დე, რაღაცნაირადო, ყველა თავისთვის არისო და რაღაცნაირად ჯერჯერობით ვერც ვერავის დავუმეგობრდიო, ასე იტყოდა ხოლმე სახლში. თბილისში ბინა ვიყიდეთ და სტუდენტი რომ გახდა მეც მის გვერდით ვიყავი, ერთად ვიყავით სულ და რა გამომეპარა არ ვიცი. ამას თუ ჩაიდენდა ჩემი შვილი, მე ვერ წარმოვიდგენდი.
– ტელეფონი არ წაუღია?
– არა ტელეფონი არ ჰქონდა, სახლში დატოვა, გამიზნულად გააკეთა აშკარად. პირადობას მოწმობა და “სქულ ქარდი” კასპში ზემოთ არის ცოტა ტყიანი ადგილი, მთაგორიანი ადგილი და იქ ვიპოვეთ. როგორც ჩანს იქ გადააგდო. პოლიციას აქვს ეგ პირადობაც. სულ გადაძებნილია ის ტერიტორიები, მაგრამ არსად არაფერია ხელჩასაჭიდი. როგორც ჩანს, ის ტერიტორია დატოვებული აქვს. ერთი ტანსაცმლით, ერთი ქურთუკით და ერთი ბოტასით წავიდა. ვერასდროს ვერ წარმოვიდგენდი, რომ ჩემი შვილი ამას გააკეთებდა. სრული იდილია გვქონდა ოჯახში, ვინც გვიცნობს ყველამ იცის როგორი დამოკიდებულება გვაქვს მე და ჩემს მეუღლეს. ვშრომობთ, რომ ჩვენი შვილებისთვის არაფერი არ მოჰკლებოდათ.
თბილისშიც გვაქვს ბინა, ზუკა, სანამ სტუდენტი გახდა, ჩვენ შევიძინეთ შვილებისთვის, ერთად ვცხოვრობდით, რაიმე საეჭვო არასდროს შეგიმჩნევია, ბავშვი მშვიდად მიდიოდა, მოდიოდა უნივერსიტეტში.
